Ο Ιωάννης Παπαπέτρου έγραψε τον επίλογο μιας γεμάτης καριέρας με τον πιο συγκινητικό τρόπο. Μετά από 12 χρόνια προσφοράς στο επαγγελματικό μπάσκετ, με μεγάλες στιγμές, κατακτήσεις, τραυματισμούς και επιστροφές, ο αρχηγός είπε το δικό του “αντίο”.
Ο Παναθηναϊκός ήταν, είναι και θα είναι κομμάτι της καρδιάς του. Και η σχέση αυτή, όπως ο ίδιος παραδέχτηκε, ξεπερνά το παρκέ. Ο Παπαπέτρου δεν είναι απλώς ένας παίκτης που φόρεσε τη φανέλα με το τριφύλλι – είναι πλέον ένα κομμάτι της ιστορίας μας.
Με απόλυτο σεβασμό προς το παιχνίδι, προς τον εαυτό του και προς όλους όσους τον στήριξαν, μοιράστηκε δημόσια το μήνυμα της αποχώρησής του:
⸻
🟢 Η δήλωση του Ιωάννη Παπαπέτρου:
«Από πού να ξεκινήσω. Στη ζωή, υπάρχουν στιγμές που, ακόμη κι αν ξέρεις ότι έρχονται, παραμένουν απίστευτα δύσκολες να τις αντιμετωπίσεις.
Πριν από δύο χρόνια, τον Οκτώβριο του 2023, ενώ ταξίδευα στο Κατάρ για την εγχείρηση στο γόνατό μου, μια σκέψη πέρασε για πρώτη φορά από το μυαλό μου: ίσως το ταξίδι μου ως μπασκετμπολίστας να έφτανε στο τέλος του. Οι γιατροί προσπάθησαν να με ενθαρρύνουν, αλλά τα σημάδια ήταν ήδη εκεί.
Δεν είναι το τέλος που είχα φανταστεί, πίστευα ότι το τελευταίο σφύριγμα θα ακουγόταν πολύ αργότερα. Αλλά ένας φίλος μου είπε κάποτε: “Οτιδήποτε συμβαίνει στη ζωή, μπορεί να εξελιχθεί σε κάτι καλό ή μπορεί να εξελιχθεί σε κάτι κακό. Από το μεγαλύτερο καλό μπορεί να προκύψει κακό και από το μεγαλύτερο κακό, μπορεί να προκύψει κάτι καλό”.
Η ζωή είναι απρόβλεπτη. Με αυτή τη νοοτροπία και με σεβασμό προς τον εαυτό μου, έλαβα αυτή την απόφαση.
Πρώτα από όλα, θέλω να ευχαριστήσω την οικογένειά μου, τους φίλους μου και όλους όσοι βάδισαν μαζί μου σε αυτό το μονοπάτι. Που στάθηκαν δίπλα μου όχι στις στιγμές χαράς και τις επιτυχίες, αλλά πολύ περισσότερο στον πόνο και την αποτυχία. Αντιμετωπίσαμε τα πάντα μαζί. Είμαι επίσης ευγνώμων σε κάθε πρόεδρο συλλόγου, μέλος διοίκησης, προπονητή, συμπαίκτη και ιδιαίτερα τους ανθρώπους του staff που εργάζονται στο παρασκήνιο. Η βοήθειά σας -ιδιαίτερα αυτή που μένει αόρατη στον κοινό- μου επέτρεψαν να δουλεύω καθημερινά.
Σε κάθε έναν που με υποστήριξε -ακόμα και σε αυτούς που μου άσκησαν κριτική- σας ευχαριστώ. Αυτά τα 12 χρόνια επαγγελματικού μπάσκετ ήταν ένα δώρο. Η ζωή έχει τα πάνω και τα κάτω της. Πάντα προσπάθησα να μείνω συγκεντρωμένος στο καλό.
Σε κάθε ομάδα που είχα την τιμή να εκπροσωπήσω: Τον Παναθηναϊκό, τον Ολυμπιακό, την Παρτίζαν. Σας ευχαριστώ. Πολλοί γνωρίζουν τον ιδιαίτερο δεσμό που συνδέει εμένα και την οικογένειά μου με τον Παναθηναϊκό.
Ο Παναθηναϊκός θα έχει πάντα μια ιδιαίτερη θέση στην καρδιά μου. Πάνω από όλα, θέλω να ευχαριστήσω την Ελληνική Ομοσπονδία μπάσκετ, για την τιμή να εκπροσωπώ τη χώρα όλα αυτά τα χρόνια.
Όταν ήμουν ένα μικρό παιδί που έπαιζε μπάσκετ, δεν μπορούσα ποτέ να φανταστώ, όσο κι αν πίστευα στον εαυτό μου- ότι θα έφτανα σε αυτό το επίπεδο. Αλλά πάνω από όλα, δεν μπορούσα ποτέ να φανταστώ την αγάπη που θα λάμβανα από εσάς.
Το «ευχαριστώ» μοιάζει πολύ λίγο για να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου. Εύχομαι να είχα τη δύναμη να σας κάνω να νιώσετε όσα συναισθήματα μου προσφέρατε. Σας ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου.
Παρότι αυτό το τεράστιο κεφάλαιο, που σημαίνει τόσα πολλά, τελειώνει, δεν νιώθω λύπη. Αντιθέτως, νιώθω χαρά. Οι καλές και οι δύσκολες στιγμές, όλες μου έδωσαν μαθήματα που θα κουβαλάω μαζί μου.
Ο αθλητισμός σε διδάσκει πολλά: Πειθαρχία και συνέπεια, σκληρή δουλειά, ομαδικότητα και συνεργασία, επιμονή και αντοχή, να αντιμετωπίζεις την επιτυχία και την αποτυχία, σεβασμό. Αρχές που θα έχω μαζί μου σε ό,τι ακολουθήσει στη συνέχεια.
Και ενώ το μέλλον μοιάζει αβέβαιο, νιώθω αποφασισμένος. Γεμάτος ενέργεια. Έτοιμος να δουλέψω σκληρά σε ό,τι επιλέξω να κάνω.
Με σεβασμό,
Ιωάννης Παπαπέτρου
ΥΓ. Ο αθλητισμός είναι κάτι όμορφο. Ενώνει τους ανθρώπους. Ας μην το ξεχνάμε, ιδιαίτερα σε αυτούς τους καιρούς που ζούμε.»
