Γράφει ✍️η Κατερίνα
Δεν είναι λίγες οι φορές που βλέπουμε παίκτη από τον Παναθηναϊκό Β ή τις Κ19, Κ17 κ.ο.κ. να υπογράφει σε μια άλλη ομάδα Α εθνικής κι έπειτα να μας “πληγώνει”, βάζοντας γκολ και χαρίζοντας νίκη στην ομάδα του λ. Που, αντικειμενικά, σωστά πράττει ως επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Μήπως όμως η ΠΑΕ θα έπρεπε να σκεφτεί ότι ο παίκτης αυτός θα μπορούσε να ωφελεί τον Παναθηναϊκό;
Πόσο μάλλον τη σεζόν αυτή, που τελείωσε (επίσης) άδοξα και κάτω των προσδοκιών, αφού δεν επετεύχθη κανένας από τους αρχικούς στόχους, και πολλοί παίκτες – κυρίως στην άμυνα – αποδεσμεύτηκαν είτε ορθά είτε εσφαλμένα, είναι η ευκαιρία να προωθηθούν τα δικά μας παιδιά. Σαφώς πρέπει να ενισχυθεί το ρόστερ με μεταγραφές• όχι απαραίτητα ακριβές, αλλά ποιοτικές. Οι περισσότεροι αναπληρωματικοί, λοιπόν, θα έπρεπε να έρθουν από τα τμήματα υποδομής, να τους δοθούν ευκαιρίες σε ματς πρωταθλήματος με τις λιγότερο δυνατές ομάδες. Έτσι, θα ξεκουράζονται και οι βασικοί, και δε θα υπάρχει το φαινόμενο κατά το οποίο πολλοί παίκτες εμφανίζουν τραυματισμούς κόπωσης τον Γενάρη και κάπως έτσι χάνεται άλλο ένα πρωτάθλημα, κύπελλο ή μια καλύτερη πορεία στην Ευρώπη.
Φέτος που η ομάδα μας ευελπιστούμε και θέλουμε να αγωνιστεί στην League Phase του Champions League, εκεί άλλωστε όπου αρμόζει στην ιστορία και το κύρος της, δεν υπάρχει χώρος για λάθη. Πολύς κόσμος έχει κουραστεί, έχει ξενερώσει. Φτάσαμε σε σημείο να μας παρακαλάει η ΠΑΕ να αγοράσουμε εισητήρια (!), αντί να συμβαίνει το αντίθετο. Είναι σχεδόν σίγουρο ότι αν ο Παναθηναϊκός αξιοποιήσει τα νέα ταλέντα που διαθέτει, ακόμα κι αν η πρώτη χρονιά που το κάνει δεν πάει ως αναμένεται, θα έχουν μπει τα θεμέλια για το χτίσιμο μιας (υπερ-) ομάδας, που θα μπορεί να ανταγωνιστεί σε κάθε επίπεδο.
Και οι ήττες είναι στο πρόγραμμα, δεν είναι δυνατόν να απαιτούμε τη νίκη σε κάθε μα κάθε αγώνα, δεν είναι αυτό το νόημα της στήριξης. Αλλά όταν βλέπουμε σκορ 3-1 από την τελευταία της κατηγορίας εις βάρος μας, όπως και άλλες βαθμολογικές “χάρες” στις σχεδόν υποβιβασμένες ομάδες, ή αποκλεισμό στους 16 σε ευρωπαϊκή διοργάνωση, που μόνο η κατάκτηση του τίτλου αυτού θα ήταν επιτυχία, πρέπει να χτυπήσουν πολλά καμπανάκια εκεί στην ΠΑΕ…
Το ερώτημα, λοιπόν, για τους ιθύνοντες είναι ένα: ελπιδοφόρο μέλλον ή παραμονή στη μετριότητα;
